Emmanuelle Audre magiczny Kraków

Kraków jest jednym ze wspanialszych miast, które w swoim życiu miałam możliwość zobaczyć. Miasto to wciąga tak mocno, że trudno jest oddzielić własne ja od "ja" miasta, od jego wnętrza, od tego, co w nim bezustannie pulsuje i sprawia, że wciąż i wciąż powraca się do tych samych miejsc, krąży się pomiędzy kamieniczkami, nie znajdując wyjścia ze splotu ulic. Kraków jest miastem tajemniczym, któremu niskie zabudowania nadają specyficznego klimatu.

Kraków, reklamowany jako miejsce posiadające niezliczone ilości historycznych zabytków, jednocześnie zachowuje swoje walory dla turysty bardziej wnikliwego, dla takiego, który będzie chciał wyjść poza proponowane mu kanony zwiedzania miasta, czyli obejrzeć nie tylko Rynek czy Kazimierz, ale osobiście przyjrzeć się pobocznym uliczkom, które kryją w sobie liczne niespodzianki.
 
Kraków to przede wszystkim jednak teatry. Teatry, które oferują swoim widzom niesamowitą skalę rozpiętości inscenizacji teatralnych. Możemy tu zobaczyć spektakle teatralne będące realizacją wielkich dzieł literackich, poruszających problemy filozoficzno-egzystencjalne, jak i spektakle, będące realizacją całkiem nowatorskich dramatów, częstokroć odnoszących się swoją tematyką do codziennego życia zwykłego człowieka. Oferta kulturalna miasta Kraków jest tak szeroka i urozmaicona jak oferta gastronomiczna, zabytkowa czy rozrywkowa tego miasta. Głównym problemem turysty, który przybywa do Krakowa, pozostaje zatem niemożność zobaczenia wszystkiego, co interesujące i pociągające, zarówno na terenie miasta, jak i w instytucjach kultury, takich jak wspomniane wyżej teatry oraz muzea czy też galerie.

Miasto przykuwa uwagę zwiedzających nie tylko pięknem budynków, lecz również ich brzydotą, zwyczajnością, szarością. Moją uwagę w tym mieście skupiały nie tylko kluczowe zabytki i miejsca, które zostały wyróżnione w przewodnikach, lecz całkiem przypadkowe zawijasy ulic i zakamarki, w których nikogo nie było. W Krakowie mieszkałam całe dwa lata, żałując, że muszę opuścić to piękne miasto.

To moje pierwsze spojrzenie na Kraków jest spojrzeniem całkowicie subiektywnym. Również zdjęcia miasta robione były na tamten moment na szybko, starym modelem telefonu komórkowego, bez użycia profesjonalnego sprzętu fotograficznego, stąd widoczna jest przypadkowość, dyktowana po prostu byciem w danym miejscu, bez określonego planu oraz  słaba jakość tych zdjęć. Jednocześnie, po obejrzeniu tych zdjęć w dwa lata po ich zrobieniu, nie tylko nadal odczuwam emocje "zakonotowane" w każdym z tych miejsc, ale tym bardziej czuję potęgę tego miasta, które zawładnęło mną w przedziwny sposób, ukazując mi "inne" oblicze tego miejsca niż te proponowane w klasycznych przewodnikach. Patrząc na te zdjęcia, wiem jak wiele z tego, co się działo, co czułam, i tego, jak odbierałam te miejsca, nie było możliwe do utrwalenia i przekazania na fotografiach. Na zdjęciach nie było możliwe chociażby oddanie atmosfery tamtych wieczorów, która towarzyszyła mi podczas udawania się na kolejne spektakle teatralne, co wiązało się z radością, ekscytacją, euforią.  

Z całego katalogu zdjęć wybrałam jedynie kilkanaście, a wybór ich był dyktowany tym, że te zdjęcia podobają mi się i wywołują we mnie różnorodne wspomnienia, związane z miejscami, w których dane mi było przebywać i wybór ten nie ma nic wspólnego z typowym pokazywaniem miasta, objaśnianiem historii zabytków czy też użyteczności kolejnych budynków, w których znajdują się ważne instytucje czy też centra handlowe.

Blog mój jest formą wspomnienia z miasta i niczym więcej i nie pretenduje on do roli przewodnika w powszechnym rozumieniu, ale jednocześnie – poprzez ten blog – staram się zachęcić do zapoznania się z innymi aspektami miasta niż te, na które zazwyczaj zwraca się uwagę i myślę, że mój cel może zostać osiągnięty. Poniżej zamieszczam serię zdjęć bez dodatkowego komentarza czy opowieści Zapraszam zatem  do przygody po Krakowie!